Psalmen 42

Heimwee naar God

1 Voor de koorleider. Een leerdicht van de Korachieten.

2 Gelijk een hinde die naar waterbeken smacht,

zo smacht mijn ziel naar U, o God.

3 Mijn ziel dorst naar God,

naar de levende God;

wanneer zal ik komen

en voor Gods aangezicht verschijnen?

4 Mijn tranen zijn mij tot spijze

dag en nacht,

daar men de ganse dag tot mij zegt:

Waar is uw God?

5 Hieraan wil ik denken

en mijn ziel in mij uitstorten:

hoe ik optrok in de dichte drom,

voor hen uit schreed naar Gods huis,

bij jubelklank en lofgezang –

een feestvierende menigte.

6 Wat buigt gij u neder, o mijn ziel,

en zijt gij onrustig in mij?

Hoop op God, want ik zal Hem nog loven,

mijn Verlosser en mijn God!

7 Mijn ziel buigt zich neder in mij,

daarom gedenk ik Uwer

uit het land van de Jordaan en de Hermonbergen,

uit het klein gebergte.

8 Watervloed roept tot watervloed

bij het gebruis uwer stromen;

al uw baren en golven

slaan over mij heen.

9 Des daags zal deHerezijn goedertierenheid gebieden,

en des nachts zal zijn lied bij mij zijn,

een gebed tot de God mijns levens.

10 Ik wil tot God, mijn rots, zeggen:

Waarom vergeet Gij mij?

Waarom ga ik in het zwart

vanwege des vijands onderdrukking?

11 Met een doodsteek in mijn beenderen

honen mij mijn tegenstanders,

doordat zij de ganse dag tot mij zeggen:

Waar is uw God?

12 Wat buigt gij u neder, o mijn ziel,

en wat zijt gij onrustig in mij?

Hoop op God, want ik zal Hem nog loven,

mijn Verlosser en mijn God!